Hemelvaartexcursie 2002
Zwarte Woud
|
|
Het moest er een keer van komen! Groeve Clara te Wolfach. Dus naar het Zwarte Woud! Natuurlijk ging het op deze excursie niet alleen om Clara-mineralen, ook fossielen-verzamelaars moesten aan hun trekken komen en dat gebeurde in grote mate. Op naar Camping Kinzigtal te Steinach. We kijken tegenwoordig niet meer op een kilometertje. Sinds de invoering van de euro zijn de prijzen toch met de factor 2,2 verlaagd (?!).
De opkomst was weer groots en de hele club stond geconcentreerd bij "Klein Wimbledon". Daar ondergetekende door omstandigheden wat later op de camping kwam, moest de woensdagmiddag nog bij Clara worden doorgebracht. Wondermooie vondsten waren er niet op dat moment, maar ze zijn er wel! Een week na de excursie kreeg ik een grote hemelsblauwe fluorietkristal te zien van een leerling van de Vakschool te Amsterdam, die er een week voor ons was geweest.
Donderdag 9 mei
Donderdag= Hemelvaartdag = Vaderdag.
Op Klein Wimbledon worden al vroeg harde klappen uitgedeeld. Al om half negen zitten sportieve vaders op het tennisterras hun tweede sport te bedrijven: bier zuipen. Gelukkig zijn wij zo niet! Wij pakken brood, drinken en overige spullen mee en gaan naar
Wittichen om de Geologische Lehrpfad te verkennen. Vooral uraniummineralen zijn er te vinden. Wel geen knotsen van stenen maar dat hoeft ook niet. Voldaan (ook van het mooie weer) terug naar de camping waar de tennisvaders zichzelf, maar ook ons 's avonds op
vuurwerk trakteren.
 Lees verder op pagina 2
|
|
De aankomst...
Hoe zat dat ook alweer?
Het "campingstraatje"
|
Wederom met z'n allen op één veldje.
|
|
De overbekende groeve Clara.
|
Even opletten, maar continu vers materiaal.
|
|
Alles bekijken en inpakken.
|
Wittichen; goed zoeken en diep graven!
|
|
Of even kletsen...
|
Parkeren en beginnen maar!
|
|
Veel houden het na een tijdje voor gezien.
|
Dan maar even een hapje eten...
|
|
...of de vondsten nauwkeurig bekijken.
|
Erg mooie en duidelijke borden.
|
|
Een complete mierenhoop.
|
Iedereen scharrelt wat raak.
|
|
Zo af en toe rusten kan ook geen kwaad
|
|
|
|
