Classificatie van mineralen

Zoals in alle natuurwetenschappen, is het onontbeerlijk de mineralen in te delen volgens een systeem dat het mogelijk maakt ze met elkaar te vergelijken en ze te identificeren. De criteria voor zo'n classificatie zijn met de ontwikkeling van de mineralogie telkens veranderd. Men is er uiteindelijk toe gekomen de mineralen in te delen volgens hun chemische samenstelling en innerlijke structuur. Dit systeem is algemeen aanvaard en alle grote collecties van mineralen zijn op grond hiervan geordend; ook voor kleinere collecties wordt deze indeling aanbevolen. Deze kristalchemische classificatie heeft echter ook nadelen. Weliswaar hebben de meeste mineralen een constante chemische samenstelling die in elk monster terug te vinden is, maar sommige hebben een veranderlijke chemische samenstelling, terwijl de kristalstructuur behouden blijft. Bij een aantal mineralen vertoont de chemische samenstelling minieme verschillen (isomorfe weergave van de elementen), bij andere is de variatie groot. De mineralen die dezelfde chemische samenstelling, innerlijke structuur en natuurkundige eigenschappen hebben, zijn de minerale soorten. De mineralen die een kleine hoeveelheid van een ander element bevatten of die er anders uitzien dan de soort in kwestie, terwijl ze toch dezelfde chemische samenstelling en kristallijne structuur hebben, noemt men variëteiten.

Op basis van bovengenoemde criteria zijn alle bekende mineralen ondergebracht in klassen en groepen: eerst komen de elementen aan bod en vervolgens de anorganische verbindingen, van de eenvoudigste tot de meest complexe. De organische verbindingen vormen de laatste klasse. Strunz (1970) deelt de mineralen in negen klassen in:

1. elementen,
2. sulfiden (selenium, telluraat, arseen, antimoon, bismut),
3. halogeniden,
4. oxyden en hydroxyden,
5. nitraten, carbonaten, boraten,
6. sulfaten (chromaten, molybdaten, wolframaten),
7. fosfaten, arsenaten, vanadaten,
8. silicaten,
9. organische mineralen.

Deze klassen worden voorts verdeeld in onderklassen, groepen, ondergroepen, soorten en variëteiten.


Bron: De grote encyclopedie der mineralen - Uitgeverij Rebo Productions; 1987